Je bevindt je hier:

Portret #2 Paul Govaerts
'Voor verandering in de bouw moet je elkaar durven aanspreken'


Paul werkt vanuit Vancouver wanneer hij mij mailt omdat hij zijn verhaal wil doen. Het prikkelt mij om hem te vragen of het heel anders is, in de Canadeze bouw. "We zijn in Nederland best ver met nieuwe samenwerkingsverbanden, dat is hier geen gesneden koek." Paul is een Baanbreker en wil graag zijn verhaal doen.

Paul: De steeds verdergaande digitalisering verandert ook de bouwsector ingrijpend. Of het nu gaat over digital engineering (BIM, 3D, parametric design, generative design) of over big data. In mijn ogen zullen deze veranderingen het huidige model van OG, ontwerper, bouwer steeds verder onder druk zetten. We zullen toegaan naar een model waar veel meer samengewerkt moet worden en het project vanuit een life cycle gedachte zal moeten worden aangestuurd. De ketenpartners moeten gezamenlijk op zoek naar nieuwe samenwerkingsverbanden, meer gebaseerd op partnerschap. Dit vraagt om vertrouwen en openheid tussen de verschillende partijen. Dat is precies waar Baanbrekers over gaat. "

Welke leermomenten en inzichten heb je opgedaan als Baanbreker?
"Op enig moment ben ik benaderd door collega Rien Bakker met de vraag of ik de Baanbrekerscursus wilde volgen. Ik heb me ingelezen en een oriënterend gesprek gehad met de cursusleiders. Dit heeft geleid tot een inschrijving; volgens mij was dit de tweede leergang van Baanbrekers (2009).  Wat me inhoudelijk is bijgebleven is de inbreng van Hennes de Ridder en de vele discussies tussen deelnemers vanuit de aannemers, ingenieursbureaus en opdrachtgevers. In de leergang werd het mij duidelijk dat de partijen meer vanuit een gezamenlijke visie moesten gaan acteren in plaats vanuit het eigen belang. Uiteindelijk ben ik overtuigd dat als het project succesvol is, de betrokken partijen ook tevreden zijn zowel qua uitkomst als qua financiën. Zelf heb ik met drie (oud) collega’s regelmatig een etentje waarbij we discussiëren over de ontwikkelingen in de bouwsector, wat beter moet, wat ons tegenhoudt. Dit houdt mij scherp in mijn werk. Belangrijk in deze gesprekken is het vertrouwen dat we hebben; een ieder durft kritisch te zijn op zichzelf en de eigen organisatie. Wat er besproken wordt blijft onder ons. Dat is ook belangrijk bij de Baanbrekers: er moet vertrouwen zijn om echte discussies te kunnen hebben. En vertrouwen ontstaat pas als je elkaar kent en elkaars motieven kent. Het baanbrekerstraject moet daar in investeren; en dat kost tijd en geld…"

Baanbreken kost energie. Daarover zegt Paul: "De leergang bood de gelegenheid om vanuit (vanzelfsprekende) vooroordelen te werken aan de werkelijke baanbrekersgedachte namelijk elkaar aanspreken op gedrag en gezamenlijk op zoek te gaan naar wat de partijen bindt, samenbrengt, rekening houdend met de verschillende doelen/drijfveren.
Wat ik wel merk is dat dit gedachtengoed continue moet worden onderhouden. Het is erg eenvoudig om terug te vallen in oud gedrag; zeker als de andere partij niet de baanbrekersgedachte toont. Dit vraagt om continue bewustwording en het elkaar aanspreken op ongewenst gedrag."

Voor Paul is het Baanbrekers netwerk van grote toegevoegde waarde. Ook een netwerk vraagt om onderhoud. Daarover zegt Paul: "De grootste kracht is dat je een netwerk opbouwt. Daarnaast krijg je inzichten in de drijfveren van de andere partijen. Zelf heb ik te weinig effort gestopt in het bijhouden van het netwerk voornamelijk vanwege het feit dat ik meer internationaal ben gaan werken; het werd snel duidelijk dat Nederland voorop loopt in het zoeken naar nieuwe samenwerkingsverbanden."

Over de toekomst van de Baanbrekers zegt Paul dat het een duidelijk signaal moet blijven van alle partijen dat dit traject van groot belang is om als bouwsector succesvol te blijven en niet bekend te staan vanwege vertraagde opleveringen, gigantische kostenoverschrijdingen, grote verliezen en integriteitsissues.

Over Paul: In 1994 ben ik afgestudeerd aan de Universiteit Delft, faculteit Civiele Techniek. Direct daarna gestart bij het ingenieursbureau van Heijmans waar ik me bezig hield met onderzoeksvraagstukken. In 1998 de overstap naar DHV (vanaf 2012 RHDHV) gemaakt omdat ik meer in teamverband wilde werken aan ontwerpvraagstukken van grote infrastructurele projecten. Tussen 1998 en 2006 betrokken geweest bij diverse infraprojecten zoals HSL Zuid, verbreding A2 Den Bosch – Utrecht, CRAAG studie (Corridor Regio Amsterdam Almere het Gooi), Rijksweg 61 Zeeuws Vlaanderen. Daarnaast betrokken als expert/trainer bij de ontwikkeling van verkeersveiligheid in diverse nieuwe EU lidstaten. Vanaf 2005 meer en meer betrokken geraakt bij de nieuwe manier van werken (“markt tenzij”) die in opkomst was bij Rijkswaterstaat. Denk hierbij aan Systems Engineering en Systeemgerichte Contractbeheersing. Dit leidde enerzijds tot verdere ontwikkeling als docent/trainer en anderzijds tot het opzetten van een afdeling binnen RHDHV gericht op SE. Van 2005 tot en met 2010 was ik afdelingshoofd en groeide de groep van 8 naar 20 man. In 2010 ben ik overgestapt naar NACO, onderdeel van RHDHV dat zich bezighoudt met airport planning. De eerste 4 jaar gaf ik leiding aan de civiele afdeling (25-30 man) en vanaf 2014 ben ik verantwoordelijk voor heel NACO. Op dit moment werken ongeveer 160 man/vrouw bij NACO. Vanaf 1 mei 2018 ben ik verantwoordelijk voor alle Aviation activiteiten binnen RHDHV.

Website door CM Specialist